Donderdag 3 januari 2008.

Een lekkere lange wandeltocht lijkt ons ook wel spannend. Wij hebben bij Matti, de eigenaar van de sledehonden wat nagevraagd en hij gaf ons advies om 50 kilometer verderop bij de berg Jarne te gaan wandelen. Zo gezegd zo gedaan. Onderweg hebben wij nog meer Elanden gezien, ze stonden weliswaar vrij ver weg maar toch. De weg loopt uiteindelijk gewoon dood, vreemd dit te ervaren na zoveel kilometers te hebben gereden. Wij hebben ons auto zo maar ergens neergezet en op de kaart gekeken welk rondje wij wilden lopen. Van Matti hebben wij zogenaamde sneeuwschoenen meegekregen welke je onder je gewone schoenen kunt klikken. We dachten het wel even zonder te doen maar na 500 meter toch maar terug gegaan naar de auto en deze onder gebonden. Na een stuk door de bossen te hebben gelopen zijn wij het meer opgegaan. Gerrit was eerst nog wat voorzichtig, van kan dat wel, maar al snel bleek dat het ijs wel heel erg dik was. Later hebben wij vastgesteld dat het tussen de 30 en 40 cm dik is. Wij zijn vervolgens het meer overgelopen en dat was toch al gauw een 3 kilometer. Het is zeer indrukwekkend als je zo over het ijs loopt en uitzicht hebt naar de bergen om je heen. De vergezichten veranderen steeds weer en de stilte is werkelijk overweldigend. Hier hoor je dus niets behalve je eigen ademhaling. Halverwege hebben wij op een eilandje een vuurtje gemaakt en een broodje gegeten en warme chocomel gedronken. Af en toe zie je op het meer een snowscooter in de verte gaan. Dit zullen mensen zijn welke wat aan het werk zijn. Voldaan van de wandeling hebben wij onze auto weer opgezocht en naar huis vertrokken. Onderweg stonden er in het donker nog 2 elanden op de weg. Het zijn grote beesten als ze zo voor de auto staan. Helaas konden wij geen foto's maken en renden zij weer snel weg.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie