dag 21
Weer thuis!
Gisterenavond reden wij om klokslag 19.00 uur het pad op. De thuiskomers hadden een warm welkom voorbereid met spandoeken, balonnen en slingers. Zo was iedereen weer blij dat wij zonder ongelukken weer veilig thuis waren. Daarna hebben wij met elkaar onder het genot van een hapje en een drankje lekker bijgepraat en de laatste foto's bekeken.
Vanmorgen hebben we met elkaar de auto uitgeruimd. Alle spulletjes weer verdeeld, waar kwam dit ook al weer vandaan, wie had had dit meegenomen, etc. Wat een rommel verzamel je zo voor 3 weken. De auto even een wasbeurt gegeven en alles weer spik en span gemaakt.
Uiteindelijk hebben wij voor het goede doel 7385 kilometer gereden. Dus degene welke per gereden kilometer sponsoren kunnen hiermee een bijdrage uitrekenen.
Belangrijk voor degene welke nog een bedrag willen overmaken is dat zij de juiste vermelding moeten gebruiken:
'Doe een wens stichting'
te Woerden (Dit is ook erg belangrijk)
Giro 25333
o.v.v. noordkaap expeditie nummer 07538
Binnenkort maken wij bekend wanneer de reuni wordt gehouden. Op deze avond zal het totale gesponsorde bedrag bekend worden gemaakt.
Tot ziens!!
Jan, Gerrit en Evert
dag 20
10 januari 2008.
Het is zover, onze laatste reisdag is aangebroken. Vanmorgen vroeg uit Kopenhagen vertrokken op weg naar Werkhoven. De stad Kopenhagen kunnen wij, zonder reclame te maken, aanprijzen als een leuke stad om te bezoeken. Een moderne stad met veel historische panden en ruim aandacht voor cultuur en ontspanning. Wij hopen dat ons bezoek aan de Nederlandse Ambassade niet zonder resultaat is geweest. Zeker is dat het NOS journaal van 9 januari ruim kijkers heeft opgeleverd!
Onderweg naar de ferryboot gebeurde ons iets wat in de 6800 kilometer welke wij in de afgelopen dagen hebben gereden nog niet is overkomen, geen brandstof meer!!!
De zenuwen bij de chauffeur van vandaag bleken toch ook aanwezig waardoor hij niets in de gaten had. Nu hadden wij daar enigszins rekening mee gehouden voor het geval dat wij ergens in de kop van Noorwegen of Finland, ver weg van de bewoonde wereld, zonder brandstof zouden zitten. Maar uitgerekend in Denemarken, dat is toch wel wat raar. Maar goed, even van de snelweg af en de jerrycan maar tevoorschijn getoverd en bijgetankt.
Afijn nadat dit probleempje was opgelost konden wij onze weg weer vervolgen. De muziek in de auto wordt wat melancholiek en je merkt dat er wat minder wordt gepraat. Blikken dwalen weg over het landschap. En dat landschap is inmiddels groen geworden. De afgelopen weken waren wij gewend geraakt aan het witte besneeuwde landschap.
Wat blijft ons nu bij?
Als je aan zo'n reis begint zijn de eerste ervaringen in Noorwegen overweldigend. De afwisseling tussen de fjorden. Vele wisselende vergezichten met kleine dorpjes, verscholen tussen de bomen. De ontmoetingen in Lillehammer met een geëmigreerde Hollander, het bezoek aan de kerk in Trondheim waar wij onze Kerstavond hebben gevierd. Naar muziek geluisterd van de Betty Big Boom Band 'Forventet'. Cadeautjes ontvingen met Noorse gedichten waarmee de Kerst gedachte werd uitgedragen. Of later het bezoek aan het hotel bij Mo I Rana, gesloten maar toch open, 'gebruik maar wat je nodig hebt en doe morgenochtend de sleutel even in de brievenbus', toch te gek voor woorden! De zoektocht naar Pikes, oftewel spikes. En op het moment dat wij bij de stad Alta echt van de weg dachten te glijden was daar de verlossende garage.
Het besef dat je de Poolcirkel voorbij rijdt in een sneeuwstorm en dat het daarna eigenlijk niet meer licht wordt. Het weinige licht dat bij een heldere dag nog aanwezig is zorgt voor fascinerende momenten. Bovenop de vlakten van Noorwegen is het bijna magisch te noemen. De stilte, het licht, de vergezichten. De deceptie dat wij niet met onze eigen auto de laatste 10 kilometer naar de Noordkaap mochten rijden maar daarna toch de blijdschap dat wij het gehaald hebben. En dan op dezelfde dag bij Skaida het Noorderlicht te ontdekken en met fotocamera naar een geschikte plek zoeken en foto's maken en kou lijden tijdens het genieten.
In Finland een slaapplekje zoeken en bij de camping horen, wij zijn gesloten, maar even verderop bij een oud echtpaar en een winkeltje in een schuurtje te mogen slapen bij -20 graden Celsius. De reis naar Kiruna was werkelijk fantastisch, bevroren landschap en een schitterend kleurenpalet in de lucht. Dan wil je eigenlijk niet meer verder rijden maar tja, de reis gaat door. Het nieuwjaarsfeest in Kiruna en contact hebben met je thuisfront, vrouw, kinderen, familie, vrienden. Of later de hondensledetocht in het dorpje Jokkmokk. Bij schamel daglicht vertrekken en in het donker weer de terugtocht ondernemen. Je denkt dat je een echte Huskymenner bent alleen op de slede met een zoeklichtje op je voorhoofd geklemd waarmee je de honden voor je kunt bij schijnen. (wellicht weten zij de weg beter als ons maar toch). De voettocht van de volgende dag door de bossen met sneeuwschoenen en de oversteek op het bevroren meer van een paar kilometer doorsnede. Het hakken van een gat en ontdekken dat je na 40 centimeter er nog niet door bent. De terugtocht door Zweden is dan weliswaar wat minder spectaculair maar heeft ook zijn charmes. Eindeloze bossen en vele houtverwerkingsfabrieken. Tenslotte willen wij ook ons houten vuren balkje kunnen kopen bij de winkel. Het bezoek aan het slot Lacko wat een hoog Sissie gehalte heeft zo aan de top van een heuvel met uitzicht op het meer. Nu gesloten maar zomers duizenden bezoekers trekt.
En dan de ontmoetingen onderweg, er blijkt altijd wel iemand te zijn met een speciaal verhaal, de een heeft met een Hollandse vriendin in de States gestudeerd, de jongeman waar wij op een boerderij na een lange zoektocht hebben mogen kamperen blijkt in het leger te hebben gezeten met een Hollandse collega, het stel waaraan je vraagt; wilt u even een foto maken van ons groepje?, blijkt uit Spanje te komen en vindt en toch wel heel erg koud. De jongedame in Kopenhagen bij ons bezoek aan 'The Little Mermaid' blijkt ook net terug te zijn uit Kiruna waar zij ook het Noorderlicht heeft gezien. Hoe klein kan de wereld zijn bij dit soort ontmoetingen.
En last but not least, onze eigen reisgenoten, daar kan een ieder nog hele verhalen over vertellen. Ieder had zijn verantwoording tijdens deze reis, Jan beheerde onze portemonnee, Evert zorgde ervoor dat alle technische zaken in orde waren en Gerrit had de commerciële rol toebedeeld gekregen. Verder snurkt de één, (Carla V, bedankt voor de anti snurkpleisters, oordopjes en wat al niet meer), de ander parkeert de auto in de sneeuwberm en de ander.... Tja dat moeten jullie maar proberen te ontdekken op de reünie welke wij binnen 2 tot 3 weken zullen geven.
Op deze avond zullen wij proberen een complete film en foto presentatie te geven. Tevens worden er nog wat leuke item's per opbod verkocht wat natuurlijk ten goede zal komen van de stichting 'Doe een Wens'. Als het lukt, zal een vertegenwoordiger van deze stichting middels een symbolische check het totale gesponsorde bedrag in ontvangst komen nemen. Hou dus onze site in de gaten waarmee wij onze trouwe lezers zullen informeren over de precieze datum van deze avond.
Trouwens zonder deze trouwe lezers was het voor ons zeker minder leuk geweest om de site telkens opnieuw bij te werken met foto's en reisverhalen. Dus hierbij namens Jan Sondervan, Evert Molenaar en Gerrit Polman alvast ontzettend bedankt voor jullie interesse en reacties.
Het is natuurlijk nog niet voorbij, pas na de reünie zullen wij ons laatste verhaal op de site zetten.
Alvast tot ziens!
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
dag 18 en 19
8 en 9 januari 2008.
Dinsdag in de ochtend hebben wij Malmö bezocht. Allereerst hebben wij een plekje opgezocht waar wij de kilometers lange brug goed konden zien welke Denemarken met Zweden verbindt. Bij de foto's heb je hier een goed beeld van. Prachtig om dit bouwwerk te aanschouwen. De peilers van de middelste hangconstructie zijn vanaf de fundering 280 meter hoog.
In de middag zijn wij naar Kopenhagen gereden en hebben daar een hotel opgezocht om de laatste 2 dagen van onze trip door te brengen. Aan de haven in een mooi verbouwd pakhuis hebben wij onze intrek genomen in 'The Admiral'. Bij de receptie ook hier even ons verhaal verteld en het is leuk om altijd weer te ontdekken dat er linken zijn met onze trip. Deze man had namelijk familie wonen in Hammerfest te Noorwegen. Hij bezocht hen regelmatig dus kon zich goed vinden in onze tripverhalen. Ook hij gaat de site zeker bezoeken.
Woensdag zijn wij vroeg opgestaan om de stad te gaan bezoeken. Het allereerste doel was het beeld van de beroemde Zeemeermin welke aan het begin van de haven staat om haar te beschermen. Hier hebben wij wat foto's gemaakt. Tegelijk was er ook een dame aan het fotograferen maar zij was alleen. Zo hoffelijk als wij zijn hebben wij onze hulp aangeboden en bij navraag waar zij vandaan kwam vertelde zij dat zij woont in Sjanhai in China. Zij studeert in Wenen en was nu alleen op vakantie met de trein. Ook zij was in Kiruna geweest (op 5 januari) en had ook daar het Noorderlicht mogen zien. Prachtig hoe zo'n meid in haar eentje dit soort reizen onderneemt en leuk dat ook hier weer het gesprek zoveel aanknopingspunten geeft met onze reis. Daarna hebben wij de stad uitgebreid bezocht, het wisselen van de wacht bij het Koninklijk Paleis meegemaakt, gewinkeld, kerken bezocht en niet te vergeten bij de Nederlandse Ambassade aangeklopt.
Hier hebben wij aandacht gevraagd voor de Stichting 'Doe een Wens'en de bijbehorende sponsoractie, wellicht kan de Nederlandse Staat hier nog wat aan bijdragen was onze gedachte. Dat lukte helaas niet helemaal omdat de belastingcentjes van onze medeburgers niet op deze wijze kon worden uitgegeven. De PR en Cultuurmedewerkster zou wel proberen om onze reis op een andere wijze onder de aandacht te brengen en het hierbij behorende sponsordoel. Laten wij hopen dat door deze actie weer wat geld op de rekening wordt bijgestort.
Zo langzamerhand komt het einde van onze reis in zicht, enerzijds vinden wij dat natuurlijk jammer omdat wij iedere dag zoveel leuke en mooie dingen beleven maar anderzijds komt ook aan deze trip natuurlijk een einde. Nu al zijn onze herinneringen van onvergetelijke waarde en is de website een fantastisch hulpmiddel gebleken om onze ervaringen en foto's te delen met onze familie, vrienden, sponsors en misschien ook onbekende geïnteresseerden. Soms krijg je uit de meeste verassende hoeken een reactie en wellicht kunnen er weer nieuwe ideeën worden ontwikkeld voor toekomstige avonturen. Morgen gaan wij op reis naar huis en zullen wij ons laatste verslag met jullie delen.
Tot morgen,
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
dag 17
Maandag 7 januari 2008.
Hoi, hier zijn we weer. Vandaag zijn we vanuit Boras, zoveel mogelijk binnendoor, richting Malmö gereden. Deze plaats ligt helemaal onderin Zweden nabij de brug richting Denemarken. Tijdens onze rit door de binnenlanden dacht Gerrit ons weer even langs een slot te navigeren. Dit lukte eigenlijk vrij aardig en we reden er ook direct naar toe. Maar ja hoor...... jullie begrijpen het al, het zat weer op slot. Nu we hier toch waren in een prachtig buiten gebied hebben we gelijk ons middageten maar even opgewarmd. Na een heerlijk soepje en wat brood gegeten te hebben zijn we verder afgezakt richting Malmö. Tijdens de rit naar beneden is de temperatuur de hele weg rond de 2 graden blijven steken. Alleen het landschap veranderde wel, na 16 dagen alleen maar sneeuw te hebben gezien werd dit toch aanzienlijk minder en moesten onze oogjes weer wennen aan het langzaam bruin wordende landschap. Het is ook een zeer gevarieerd landschap bestaande uit veel akkerbouw afgewisseld met diverse bossoorten. Hier zie je ook veel oude eikenbossen en net zo makkelijk veel bossages en rietkagen. Het geheel doet een beetje Engels aan. Onderweg kwamen wij ook langs de stad Lund, daar in de buurt bij het plaatsje Revenby heeft het Werkhovense elite brandweerkorps een week getraind om speciale brandbestrijdingsmethoden te oefenen. Zo zie je maar waar onze belastingcentjes naar toe gaan. (ook dit is een goed doel).
In Malmö aangekomen zijn we op zoek gegaan naar een camping. Dit lukte in eerste instantie niet zo best maar omdat we weer een internet verbinding hadden konden we Google even raadplegen en er was wel 1 camping. Hier na toe gereden en aangekomen, hebben we besloten toch de tent maar niet op te zetten omdat het zo slecht weer was, het sneeuwde (nat sneeuw) zo vreselijk dat we hebben besloten een blokhut te nemen voor deze nacht.
In de blokhut heeft Evert ons al een voorschotje gegeven van de filmbeelden welke hij de afgelopen weken heeft gemaakt. Nu al is het prachtig om herinneringen op te halen bij deze beelden en zie je de reis aan je voorbij gaan. Ieder plekje met zijn eigen verhaal. De komende dagen gaan wij waarschijnlijk nog Malmö en Kopenhagen bezoeken en dan wordt het weer tijd om richting huis te vertrekken.
Vandaag bedanken wij de sponsoren timmerfabriek de Grebbe uit Rhenen en Pegar elektrotechniek uit Odijk/Werkhoven voor hun bijdrage aan de stichting 'Doe een Wens'.
Tot de volgende keer,
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
dag 16
Zondag 6 januari 2008.
Na een heerlijke nachtrust in een goed bed, behalve voor Gerrit want die heeft deze keer op het matrasje mogen slapen, zijn we rustig de dag begonnen. Na een heerlijk ontbijt hebben we onze spullen bij elkaar gezocht en zijn we naar de auto gegaan in de parkeer garage. Gelukkig stond deze in de parkeer garage want het had de hele nacht flink gesneeuwd, ca 20 cm is er gevallen. Nadat we de inrichting in de auto weer op orde hadden zijn we even door Karlstad gaan rijden om wat foto`s te maken en wat te dollen in de sneeuw. Om ca 12.00 uur zijn we gaan rijden richting de stad Boras. We wilde proberen nog wat uitstapjes maken onderweg, maar dat zal wel niet mee vallen want veel dingen zijn gesloten, en Gerrit probeerde ons via wat binnen weggetjes naar een slot te leiden. We hebben, na veel geslinger, het slot Lacko gevonden, maar helaas zoals we al verwachte, gesloten............!
Na wat rondgelopen te hebben zijn we verder gegaan met onze rit richting Boras. Hier aangekomen, inmiddels is de temperatuur voor het eerst boven nul, hebben we een camping gezocht om ons tentje weer op te zetten. Maar zoals gewoonlijk was de poort weer dicht. Maar op de ruit was een briefje geplakt met de mededeling dat er bij een dicht bijzijnde benzine pomp een kaart te verkrijgen is om de poort te openen. Inderdaad bij de pomp aangekomen konden we een kaart van de poort krijgen waar de poort mee open ging. We zijn naar de camping gegaan en hebben onze tent opgezet en na weer een heerlijk potje te hebben gekookt zijn we na wat ijsthee aan onze nachtrust begonnen.
Onze huidige km stand staat op ca 6400.
Tot de volgende keer,
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
dag 15
Zaterdag 5 januari 2008.
Vandaag weer een reisdag voor de boeg, na een koude en zeer winderige nacht,ging
vanochtend om 7 uur de wekker. We hadden alle drie een goede nachtrust gehad, de
tent afbreken ging wat moeilijker deze keer, de haringen moesten 1 voor 1 los gehakt
worden uit het ijs. Na deze moeilijke start eerst even een kopje koffie bij de pomp,
waarna we onze reis vervolgen richting Karlstad een reis over meer dan 600 km.
Onderweg grote stukken gekapt bos gezien,maar ook stukken die alweer volstonden met nieuwe aanplant. Onderweg verschillende keren gestopt om wat plaatjes te schieten en
om de inwendige mens te versterken. Bij een van onze stops werd Jan nog aangevallen
door een onbekend monster ( zie foto op de site ), na een hevige worstelpartij lukte het
Jan om het monster te overwinnen. Na alle komotie maar weer gauw in de auto om de reis
te vervolgen. Na een reis door bossen en steeds slechter wordende wegen door sneeuw en ijzel kwamen we steeds dichter bij het einddoel van vandaag Karlstad, een stad zo groot als Utrecht. Omdat het onderweg steeds harder ging sneeuwen en waaien werd besloten om maar geen tent op te zetten en ons heil maar in een goedkoop hotelletje te zoeken.
Na wat gepraat kregen we een 2-persoonkamer waarbij de derde persoon in de slaapzak op de grond mocht slapen, we moeten tenslotte ook een beetje om de centjes denken!!!
Na gauw een hapje buiten de deur gegeten te hebben, gaan we terug naar de hotelkamer voor
een lekkere douche en een afzakkertje ijsthee op de kamer. Wordt vervolgd!!!!!!
Tot de volgende keer,
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
dag 14
Vrijdag 4 januari 2008.
Vanochtend hebben wij de keuken welke wij als slaapplaats mochten gebruiken weer opgeruimd en zijn verder zuidwaarts vertrokken. Gisteren zijn wij om een uur of tien nog even het meer opgelopen. Het was kraakhelder en vroor ca. -18 graden Celsicus. Het is een prachtige beleving om in het pikke donker op zo'n meer te staan. De heldere sterrenhemel boven je waar je ook de melkwelk als een lichte baan kunt onderscheiden. We hebben diverse vallende sterren gezien maar helaas geen Noorderlicht. Wel schrik je af en toe als het ijs begint te kraken of het daaronder bloenk, bloenk doet. In de verte beginnen af en toe de Husky's te janken en lijkt het wel of er een grote roedel wolven het ijs op stormt.
Daarna hebben wij bij Josefien, hulp op de camping, koeienmelkster en wat al niet meer, afgerekend. Zij wilde eerst niets vragen voor ons verblijf maar wij stonden er op om een vergoeding te geven. Tenslotte hebben wij 3 nachten vertoefd bij haar op de camping. En ja hoor wij moesten dan wel 330 SEK afrekenen wat op ongeveer 4,- euro per man per nacht komt. Dat zijn nog eens prijzen! Onderweg hebben wij weer getracht wat van de Sami cultuur op te snuiven. Een bord bracht ons 20 kilometer vanaf de route het binnenland in. Het enige wat wij hebben gezien zijn een paar afgelegen hutten en verder niets, niets en nog eens niets. Toen heeft Gerrit van nijd maar de auto langs de weg geparkeerd alleen zaten wij toen vast. Het lijkt er meer en meer op dat de Sami aan hun winterslaap zijn begonnen. Van diverse mensen hebben wij nu gehoord dat alle rendieren zijn verzameld, gesplitst en weer naar andere gebieden zijn gebracht. In maart beginnen er dan weer meer werkzaamheden welke ook weer wat meer door toeristen kunnen worden bezocht. We hebben ook nog geprobeerd om via via gewoon een dagje met hen mee te gaan en te helpen bij hun werkzaamheden. Echter zij gaan nu alleen nog maar controle werkzaamheden doen en dat gebeurt per sneeuwscooter. Aangezien wij niet ervaren zijn op de scooter kunnen wij hen niet bijhouden en vonden zij dat dus niet zo'n goed idee.
Onderweg hebben wij nog wel enkele rendieren gespot, je moet trouwens blijven opletten want je hebt er zo een op de auto. Door de oplettendheid van Jan hebben wij ook een stilliggende, (helaas), Poolhaas gezien. Nu begrijpen wij waarom wij deze hazen niet eerder gezien hebben want zij zijn ook geheel wit. De wegen in Zweden zijn wel wat saaier dan in Noorwegen. Hier wordt de natuur meer bepaalt door langgerekte wegen met aan weerszijden veel bos en kleine en grote meren. Vooral als het donker wordt, de duisternis begint hier om ongeveer 3 uur in te vallen, hebben wij de muziek van Evert hard nodig om de sfeer er in te houden. Een afwisseling tussen Jantje Smit, Emma Chaplin en Adrea Bocelli maakt het erg gezellig in de auto. Degene die achterin zit maakt om een uur of 2 altijd even een broodje klaar met wat chocomel o.i.d. en dan zijn de maagjes weer voor weer een paar honderd kilometer gevuld. Vanavond willen wij proberen in Ostersund aan te komen. Terwijl Evert zit te lezen en zich geheel van de buitenwereld heeft afgesloten schieten wilde gedachten door ons hoofd en zien wij visioenen van een openhaard met een rendiervel ervoor.
Wordt vervolgt, de foto,s komen later.
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie
P.s. vandaag hebben wij nog even met Diana Borst , de contactvrouw van stichting 'Doe een Wens'gesproken. Zij probeert wat meer inzicht te krijgen betreffende de sponsoring van het goede doel, tenslotte moeten wij straks wel bij thuiskomst een spetterende uitkomst kunnen melden. Degene welke onze site regelmatig bezoeken kunnen hun best doen om nog meer mensen te overtuigen en ook hun steentje bij te dragen en een geld bedrag te storten op:
Doe een Wens Stichting Nederland
Woerden
Gironummer: 25333
o.v.v. noordkaap-expeditie no.07538
Bij voorbaat dank voor jullie medewerking!
dag 13
Donderdag 3 januari 2008.
Een lekkere lange wandeltocht lijkt ons ook wel spannend. Wij hebben bij Matti, de eigenaar van de sledehonden wat nagevraagd en hij gaf ons advies om 50 kilometer verderop bij de berg Jarne te gaan wandelen. Zo gezegd zo gedaan. Onderweg hebben wij nog meer Elanden gezien, ze stonden weliswaar vrij ver weg maar toch. De weg loopt uiteindelijk gewoon dood, vreemd dit te ervaren na zoveel kilometers te hebben gereden. Wij hebben ons auto zo maar ergens neergezet en op de kaart gekeken welk rondje wij wilden lopen. Van Matti hebben wij zogenaamde sneeuwschoenen meegekregen welke je onder je gewone schoenen kunt klikken. We dachten het wel even zonder te doen maar na 500 meter toch maar terug gegaan naar de auto en deze onder gebonden. Na een stuk door de bossen te hebben gelopen zijn wij het meer opgegaan. Gerrit was eerst nog wat voorzichtig, van kan dat wel, maar al snel bleek dat het ijs wel heel erg dik was. Later hebben wij vastgesteld dat het tussen de 30 en 40 cm dik is. Wij zijn vervolgens het meer overgelopen en dat was toch al gauw een 3 kilometer. Het is zeer indrukwekkend als je zo over het ijs loopt en uitzicht hebt naar de bergen om je heen. De vergezichten veranderen steeds weer en de stilte is werkelijk overweldigend. Hier hoor je dus niets behalve je eigen ademhaling. Halverwege hebben wij op een eilandje een vuurtje gemaakt en een broodje gegeten en warme chocomel gedronken. Af en toe zie je op het meer een snowscooter in de verte gaan. Dit zullen mensen zijn welke wat aan het werk zijn. Voldaan van de wandeling hebben wij onze auto weer opgezocht en naar huis vertrokken. Onderweg stonden er in het donker nog 2 elanden op de weg. Het zijn grote beesten als ze zo voor de auto staan. Helaas konden wij geen foto's maken en renden zij weer snel weg.
Tot de volgende keer,
Gerrit, Evert en Jan
Noordkaap expeditie