dag 12

Woensdag 2 januari 2008.

Vandaag staat een tocht met de sledehonden op het programma. We hebben bij een kennis van de campingeigenaar contact kunnen leggen en voor vanmiddag afgesproken. Ter plekke gaan we met de gids de Husky honden uit de kennels halen. Hij vertelt het een en ander over de honden en doet ons voor hoe de trektuigen moeten worden omgedaan. De Husky's komen voornamelijk uit Siberie en worden geselecteerd op hun trekkracht, de kwaliteit van de vacht en uithoudingsvermogen. Niet omdat ze wel of niet mooi zijn. De eigenaar doet ook regelmatig mee met lange afstand wedstrijden. Deze worden dan in het noorden van Noorwegen gehouden bij de stad Alta waar wij al eerder zijn geweest. Zij hebben daar een 500 en 1000 kilometer wedstrijd. Deze reis wordt dan met 1 roedel Husky's in 1 keer verreden. Er zijn strenge regels waarbij ook de rusttijd van de Husky's is geregeld. Om de 2 uur krijgen de honden een kleinigheid. Het drinken doen ze veel onder het rennen, wij hebben ook gezien dat de honden dat van de sneeuw happen waar zij doorheen rennen.

Als de roedel eenmaal is ingespannen gaat de gids ons voor doen hoe moet worden geremd, gestuurd, de honden moeten worden gestopt en geactiveerd. Er is een slee met 10 honden waar de gids met 2 van ons opzit en wij hebben een slee met 4 honden waarmee 1 van ons zelf mag rijden. Als de honden klaar staan wordt er een anker in de sneeuw gedrukt om ze tegen te houden. Eenmaal gestart weten de Husky's natuurlijk best waar zij heen moeten maar het is toch leuk om met de ski en de honden bezig te zijn. Soms moet je de slee wat afremmen en soms moet je even een beetje meesteppen als het bergop gaat. Halverwege de tocht wordt een kampvuurtje gemaakt en hebben de Husky's even gerust en wij hebben wat koffie met een broodje gegeten. Inmiddels was het al redelijk donker en werd een lampje op het hoofd gezet. In de schemer zijn wij verder gegaan. Op enig moment kwam de slee waar Evert op hoort te zitten voorbij maar zonder Evert. De gids heeft zijn slee en die van Evert gestopt en ja hoor daar zagen wij een lampje aan komen hobbelen. Evert was in de bocht omgegaan en de honden zijn ervandoor gegaan. Lachen hoor.

Eenmaal weer bij de kennel aangekomen hebben wij gezamenlijk de honden uitgespannen en weer in de hokken gedaan. Iedere Husky heeft zijn eigen plekje. Een leuke ervaring rijker zijn wij weer naar onze camping vertrokken.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

dag 11

dinsdag 1 januari 2008.

Het nieuwe jaar is begonnen!

Vandaag hebben wij het Ice Hotel in Jukkasjarvi bezocht. Dit is wereldwijd bekend om zijn combinatie van artistieke ijs sculpturen gecombineerd met een hotelfunctie. Je kunt er een kamer huren welke geheel uit ijs is opgebouwd en waar men een bed van ijs in heeft gebouwd. Je slaapt op een matras welke met rendiervellen is afgewerkt.

Binnen is het ca. - 7 graden Celsius. De verschillende kamers hebben allemaal een ander thema en zijn door kunstenaars uit de hele wereld ontworpen en gebouwd. Het ijs wordt uit de aanliggende rivier de Torne gehaald wat het schoonste water van geheel Europa heeft. Er is ook een klein fabriekje waar allerlei producten zoals bekers, borden, sculpturen, etc worden gemaakt van het ijs uit de rivier en over de gehele wereld worden verzonden en verkocht. In de speciaal uit ijs ontworpen kapel zijn vorig jaar wel 150 stellen getrouwd.

Na het bezoek zijn wij even op de rivier de Torne geweest, vreemd om te ervaren dat je vanuit het Ice Hotel naar buiten loopt en dat het dan buiten nog veel kouder is. (- 18 graden Celcius). Buiten werden diverse activiteiten georganiseerd zoals sledehondentochten.

Van Jukkasjarvi zijn wij naar Jokkmokk gereden. Dit is ongeveer 200 kilometer rijden. het landschap is hier aan het veranderen, de wegen zijn duidelijk beter, breder en vlakker. het schiet lekker op zo. In Jokkmokk hebben wij een camping gevonden waar verder wel alles donker was behalve in 1 blokhut. We hebben even aangebeld en wat bleek, 2 Hollanders uit Utrecht. We hebben even met ze bijgepraat en zij vertelde dat de eigenaar zo wel weer zou arriveren. Wij hebben hier een kleine blokhut/keuken kunnen krijgen zonder verdere kosten en daar gaan we in slapen.

Vandaag bedanken wij Imabo voor de sponsoringt.b.v. de stichting 'Doe een Wens'.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

Oudjaarsdag

Maandag 31 december 2007, Oudjaarsdag in Zweden!

Gisterenavond waren wij nog in Finland en in dat dorpje waren bijzonder veel Engelse toeristen. In 5 weken had men ca. 5000 gasten ontvangen. Dit was voor ons wat te druk dus vandaar dat wij in Karesuando terecht zijn gekomen.

Lekker geslapen in ons tuinhuisje. Het is vandaag prachtig helder weer en het vriest nu

ca. - 20 graden Celsius. De rit naar Kiruna was bijzonder mooi, prachtig weer, mooie luchten, bevroren meren en nog veel meer. Tegen de middag hebben we rendieren gespot en na enkele pogingen hebben wij ze voor de camera kunnen krijgen. Het fotograferen bij -22 graden Celcius is geen pretje maar geeft wel mooie plaatjes. Als jullie goed op de foto's kijken dan zien jullie nog een heel speciaal dier. Kenners kunnen aan zijn drollen zien wat het is. Als de nood hoog is maakt de temperatuur niet meer uit.

Kiruna zelf is minder leuk als we gehoopt hadden. Het is een echt industrie stadje waar de mensen wonen welke in de mijnindustrie werken. Er is in de omgeving ook veel houtverwerking industrie. Voor de toeristische uitstapjes moet je echt in de omgeving op zoek. Dat gaan wij morgen doen en hopen dat wij het beroemde ICE hotel kunnen gaan bezoeken. Wij hebben in het stadcentrum een hotel geboekt en gaan hier ons Oud en Nieuw vieren. De fles champagne staat al klaar!

Voor degene welke ons via deze site volgen, wat wij ook zeer op prijs stellen want het geeft toch een extra leuk en warm gevoel dat er interesse is en dat men meeleeft, wensen wij allemaal een

Gelukkig Nieuwjaar 2008 II

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

dag 9

Zondag 30 december 2007

Vanuit onze overnachtingsdorp Skaida zijn wij op weg gegaan naar Zweden. Via Alta naar Kautokeino gereden. Hier kom je door een mooi ruig gebied. In de regio van Alta wordt zomers veel gevist op zalm en dat is aan de regio en de nu mooi bevroren rivier ook goed te zien. Verderop richting Kautokeino hebben we nog geprobeerd wat plaatselijk wild voor de lens te krijgen. Op de site zie je daar wat foto's van. Wij hebben wat vage vrienden en kennissen welke in Polen wel eens hun geluk gaan proberen maar zoals zij kunnen zien lukt dat in Noorwegen ook.

Via Noorwegen zijn wij in Finland terecht gekomen in het plaatsje Karesuando net weer over de grens van Zweden. Daar hebben wij bij een winkeltje een slaapplaats gevonden in een soort rommelhokje. Het wat oudere echtpaar was ons zeer behulpzaam om even wat rommel op te ruimen zodat wij onze slaapzakken daar in konden leggen en de nacht doorbrengen.

Zij vertelde ons dat de huidige winters ook hier minder streng waren. Enkele jaren geleden had het bij hen nog - 50 graden Celsius gevroren. Nu was het met -10 tot -15 graden redelijk te doen. In het kleine huisje hebben wij ons potje eten klaargemaakt en zijn we gaan slapen. Morgen gaan we richting Kiruna en daar willen wij de jaarwisseling doorbrengen.

Het is nu bewolkt en het sneeuwt licht. Dus wij vermoeden dat de Aurora Borealis zich vanavond niet laat zien. Wel merk je nu al tijdens de reis in zuidelijke richting dat het wat eerder en langer licht is.

Vandaag bedanken wij de firma G.E. Bleyenberg, aannemersbedrijf te Doorn voor hun donatie t.b.v. de stichting 'Doe een Wens'.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

Noordkaap en Noordelicht

Zaterdag 29 december 2007

De receptionist van het hotel heeft kontakt gelegd met de plaatselijke tourist info. Aan de telefoon legt zij ons uit dat het echt onmogelijk is om met eigen vervoer gedurende het winterseizoen naar de Noordkaap te rijden. Alleen een bus konvooi is mogelijk. Zelfs dit convooi wordt begeleid door een sneeuwschuiver en een extra beveiliging auto. De poort van de weg wordt dan ook alleen door hen geopend.

In het hotel waren wel 6 gasten, 3 uit Werkhoven en naar later bleek 3 uit Leiden. We hebben even bijgepraat en afgesproken dat wij later bij de poort naar de Noordkaap elkaar nog even spreken. Om 12.30 zou de bus bij de poort aankomen, inmiddels hadden zich nog enkele toeristen hier verzamelt. Uiteindelijk arriveerden 2 bussen welke compleet vol zaten met toeristen welke per boot in Honningsvlag zijn gearriveerd.

De tocht van ca. 10 kilometer naar de Noordkaap is inderdaad indrukwekkend en wij begrijpen nu de waarschuwingen. Het weer kan hier ontzettend snel omslaan. Op de Noordkaap was het al flink donker en het waaide flink. Het gaat meer om het psychologische gevoel dan om het uitzicht want dat valt op dit tijdstip wel tegen.

Maar ons einddoel is bereikt en daarmee ook de prestatie om vanuit Werkhoven naar de Noordkaap te rijden. Leuk voor ons, maar ook goed voor het sponsor doel van de stichting 'Doe een Wens'.

Op de terugreis zijn wij in een dorpje Skaida gestopt om te overnachten. Inmiddels was de temperatuur weer gezakt naar -12 graden Celsius. Sávonds werd het helder en besloten wij om een wandelingetje te maken. Tijdens de wandeling kregen we in de gaten dat het Noorderlicht begon op te flikkeren. Gauw terug naar de auto en met de auto wat verder weg naar een donker gedeelte gereden. Hier was het effect prachtig. We hebben op 1 en dezelfde dag de Noordkaap bereikt en ook het Noorderlicht gezien. Wat een ervaring om dit mee te maken. We gaan morgen verder Zweden in en hopen het Noorderlicht nog een keer te mogen zien.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

dag 7

Vrijdag 28 december 2007 (we veranderen even de data aanduiding naar de dag van het verhaal)

Na een goede nachtrust en zelf gemaakt gebakken eitjes zijn we weer op weg naar de Noordkaap en hopen vandaag toch wel tot aan Honningsvag te komen.

Zoals gezegd zijn weer vertrokken uit Sorkjosen. De sleutel van het hotel hebben wij in de postbus gedaan en nog wat extra geld achtergelaten voor wat extra gebruik van koffie e.d.

Prachtig dat dit hier nog kan.

Het weer werkte mee waardoor het al vanaf een uur of tien lichter werd. De omgeving was prachtig. Tegen het middaguur, wij waren Alta reeds tot op 20 kilometer genaderd, kregen wij een schitterend uitzicht over enkele fjorden. Het water was spiegelglad en het kleine beetje middaglicht zorgde voor een mooi plaatje. Hier zie je ook op diverse plaatsen in de fjorden ronde viskweekbakken drijven. Naast de normale wilde zalmvangst wordt hier ook tamme zalm in opgefokt. De ringen worden door vissersboten verplaatst als ze bepaalde werkzaamheden gaan doen. Zo hoog als wij nu in Noorwegen zijn wordt het leven stiller en stiller. Zeker in de winter. Je merkt wel aan de diverse zaken dat dit het laag seizoen, of eigenlijk helemaal geen seizoen is. Je ziet ze denken ‘wie haalt het in zijn hoofd om nu naar de Noordkaap te gaan'

Net voor Alta begon het flink te ijzelen. En dat is hier ook erg gevaarlijk. Het stijgen en dalen over de bergwegen maakt het extra lastig. Met wat extra voorzichtigheid zijn we in Alta aangekomen. Hier maar weer gevraagd wie ons aan de spikes kon helpen. Even verderop was een bedrijf welke ons kon helpen, de juiste spullen had en ook een monteur om ze er in te zetten. Wel moest er nog wat gepraat worden want tenslotte zit men er ook hier niet op te wachten om op vrijdagmiddag dit er even tussendoor te doen. Met wat flesjes whisky als extra beloning was de monteur ook weer in zijn sas. Een uur later reden wij tevreden met onze aangepaste banden weer weg uit Alta richting Honningvlag.

Onderweg nog veel meer ijzel gehad maar dankzij de spikes hebben we redelijk kunnen rijden. De reis naar Honningvlag was nat, donker en stil. Net voor de stad ligt nog een tunnel van ca. 7 kilometer met een automatische schuifdeur welke opengaat als je er aan komt rijden en weer sluit als je er doorheen bent. In Honningvlag hebben we navraag gedaan over het bezoeken van de Noordkaap en kregen wij te horen dat de toegang voor auto's is geblokkeerd. Het bezoek zou met de bus moeten welke 1 keer per dag gaat. Wij hebben bij de receptie van het hotel gevraagd of er wat te regelen is om toch met de auto naar de Noordkaap te mogen. Wij hebben uitgelegd dat het erg belangrijk is voor het sponsordoel van onze reis. De dame zou morgenochtend gaan bellen en kijken wat er te regelen valt. Dus afwachten maar tot morgenochtend om de laatste 35 kilometer af te leggen.

Tot aan vandaag hebben wij 3610 kilometer gereden.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

dag 6

Vrijdag 28 december 2007.

Vandaag zijn we in Narvik op zoek gegaan naar een bedrijf welke spikes in onze winterbanden kon plaatsen. De winkels en bedrijven zijn weer open dus dat zou moeten lukken. De realiteit is anders. Bij het 1^e adres konden we pas 2 januari worden geholpen. Dan maar even bij zijn buurman gevraagd. Deze had wel een soort spikes maar dat waren eigenlijk meer een soort schroefjes welke in de band worden gedraaid. Dit was meer voor off terrein toepassingen en verboden voor de openbare weg. Hij zou wel even aan de buurman vragen of hij toch niet kon helpen. Na wat heen en weer gepraat ging de werkplaatsdeur toch open. De monteur heeft geprobeerd enkele spikes in de band te schieten maar deze waren te klein van formaat. Dan maar even naar een andere collega verderop. Daar aangekomen bleek deze garage nog gesloten. Wij hebben hem even gebeld maar ook hij had niet het juiste formaat. Een paar Noren welke voorbij reden vroegen ons of ze konden helpen, zij zouden ons even bij de Scania garage brengen, wellicht hadden zij wel de juiste spikes. Maar helaas die waren weer te groot. In Noorwegen kopen de mensen banden af fabriek met de juiste spikes. Voor het formaat banden van onze Ford F-150 valt het niet mee om dit probleem op te lossen. Bij Scania gaven ze ons een adres in het stadje Bardufoss. Dit ligt ca. 40 kilometer verderop. Daar aangekomen wel spikes maar geen personeel. Die waren nog dronken van het Kerstfeestmaal. Ook zij hadden weer een nieuwe tip 'ga nooit zonder spikes van huis' (maar dat hadden wij liever van onze Frans gehoord).

De trip naar Alta was wat te ver gepland dus zijn we slechts tot Sorkjosen gekomen. Hier waren de hotels gesloten maar via via een tip gekregen voor een hotel/guesthouse. Deze man hebben we gebeld en hij kon ons ontvangen. Bij aankomst moest eerst de voordeur nog van het slot maar hij kon ons wel een kamer geven. De boel was verder helemaal leeg. Wij konden het hotel compleet gebruiken, kamer, keuken, bar, etc. Morgenochtend moesten we de deur maar weer dichttrekken en de sleutel in de postbus doen. Over gastvrijheid en vertrouwen gesproken! Dus gisterenavond met onze eigen spulletjes lekker in de keuken gekookt en in het restaurant met zijn drietjes gegeten. Daarna de slaapzakken uitgepakt en lekker laten drogen zodat de volgende morgen alles weer snel en droog kan worden ingepakt.

Hier nog even het adres voor de donaties:

Doe een Wens Stichting Nederland

Woerden

Gironummer: 25333

o.v.v. noordkaap-expeditie no.07538

Vandaag bedanken wij Carrier Transicold Netherlands transportkoelng voor hun donatie t.b.v. het goede doel 'Doe een wens'

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie

dag 5

jippie we hebben weer een draadloze verbinding!!!

Het is natuurlijk allemaal erg leuk, de reis, de foto's en het avontuur. maar laten wij niet vergeten dat er ook een goed doel is gekoppeld. De stichting 'Doe een wens' moeten wij tenslotte niet teleurstellen. op onze heenreis is al snel door radio Utrecht kontakt gezocht en hebben wij de gelegenheid gekregen om een kort verslag en doelstelling van onze reis te vertellen. Vandaag 26 december werden wij gebeld door het AD. Ook aan hen is de noordkaap-expeditie niet onopgemerkt gebleven. De reporter gaat ook in zijn krant aandacht geven aan de reis metde geldinzameling voor het goede doel waarbijonder andere terminaal zieke kinderen ondersteund kunnen worden en hun ziekte even vergeten.

Kijk voor de gironummers e.d. op de homesite http://www.noordkaap-expeditie.reismee.nl/ onder het tabblad profiel.

Donderdag 27 december 2007.

Na de nacht aan het meer van Mo I Rana te hebben doorgebracht zijn we richting Narvik vertrokken. Vandaag hebben we onze eerste eland gezien. Door de oplettendheid van Jan Sondervan werd hij gespot. Helaas was het redelijk donker zodat de foto's niet helemaal gelukt zijn. En na een paar flitsen van de camera dacht hij waarschijnlijk ook laat ik maar eens verderop gaan kijken.

Tegen de middag zijn we aangekomen op de 66^e breedtegraad. Dit is de zogenaamde Poolcirkel. Ter plekke rijd je over een hoog gelegen vlakte met zeer weinig begroeiing.

De Poolcirkel wordt aangegeven door 2 symbolen langs de weg en even verderop staat een soort museum. Het was er erg koud door de temperatuur van ca. -7 graden gecombineerd met een sneeuwstorm. Wij zijn maar een minuutje buiten geweest en even snel een foto gemaakt. Het museum was gesloten, wat ons gezien de eerdere ervaringen niet echt meer verbaasde.

In de middag zijn we bij het plaatsje Bognes aangekomen waar de ferry naar Skarberget vaart. De boot doet er ongeveer 25 minuten over dus dat was zo geklaard. Moet je je voorstellen dat op de hoofdweg naar het noorden een ferry genomen moet worden voor al het verkeer, dus ook de vrachtauto combinaties.

Onderweg naar Narvik hebben wij bij een tankstation iemand aangesproken of hij slaapgelegenheden wist. Hij wilde ons wel helpen hij was onderweg naar Tromso. Zij hadden Kerstfeest gevierd bij familie en waren nu weer onderweg naar huis. Al rijdende heeft hij wat telefoontjes gepleegd en net voor Narvik zijn wij even gestopt. Er waren helaas geen cottages open in de buurt, alleen een Hostell. Wij hebben hem bedankt en zijn op zoek gegaan naar een boerderij o.i.d. Bij de 3^e plek hadden wij succes. Eerst moeders aan de deur , toen de zoon en daarna de vader. Maar uiteindelijk mochten wij op het gazon onze tent uitstallen. Later kwam de heer de huizes nog even langs om een praatje te maken en hij vroeg of wij zijn collectie natuurstenen en mineralen wilde zien. Dat was natuurlijk erg leuk. De boerderij functie was de laatste jaren afgenomen en hij probeerde wat geld bij te verdienen met de verkoop van natuursteen. Er was een soort expositie ingericht waar hij stenen uit de hele wereld had tentoongesteld. Tevens bewerkte hij de stenen tot leuke sieraden. Erg leuk om dit zo even te bekijken en zijn enthousiaste verhalen aan te horen.

Hierna zijn we een lekker potje gaan koken in de tent en zijn we gaan slapen. S'nacht heeft het wat gesneeuwd dus weinig kans op het Noorderlicht.

Vandaag bedanken wij de sponsor Verdouw houtproducten uit Gouda welke het goede doel sponsort per gereden kilometer.

Ter informatie; wij hebben vanaf ons vertrek tot aan vandaag, 28 december 2960 kilometer gereden.

P.s.

Het maken van foto's wordt nu al echt minder omdat het pas om ca. 10.30 licht wordt en om 14.00 is het eigenlijk al weer donker.

Tot de volgende keer,

Gerrit, Evert en Jan

Noordkaap expeditie